.

Monday, December 28, 2009

2310210-δύο



Σημερα σε ενα παρκο γυρω στις 12:00 σκαλιζα με μια τσάπα το μαλακο χωμα. Ξενυχτισμενος φανερα, νομιζα πως θα το γλυτωσω λογο της οψης μου, μα ο κυπουρος αμεσως με το που ηρθα με πλησιασε πρωτα ιδρωμενος και μετα βρωμικος, και οσο μου το εξηγουσε περνουσαν τα δευτερολεπτα, οπως εγω τελικά θαρρώ πως συμφωνησα. Του ειπα ναι, γιατι να μην σε βοηθησω; Σκαλιζωντας το χωμα ευλαβικα και στον λιγοστο χρονο που ειχαμε για να μου υποδείξει τον σωστο τροπο, σκαλιζοντας το χωμα με τις συμβουλες του φωναχτά απο την αλλη μεριά του παρκου και με τις σκέψεις μου περισότερο παραπέρα, κοντοσταθηκα, κοιταξα ολογυρα μου αυτην την πόλη και ηταν απο αυτες τις στιγμες που σταματας, παγωνεις τον χρόνο, για να αντικρήσεις κατι λυτρωτικα που υπάρχει εδώ. Η ματια σου γινεται ευρυγωνια, διψασμένη, λυσασμένη, μηχανη απο την μηχανικά διαμορφωμένη συνειδηση, γινεται ενας φακος που ζουμάρει στα πιο αποκρυφα μέρη της μνήμης και ισως τα ματια σου να ειναι ακομα και δυο ολοστρόγκυλα παιδικά τόπια που πήραν τον κατηφορο, μα ακινητοποιηθηκαν λογο ατυχίας στο τελευταίο χλωρό κλαρί που βρέθηκε απο μια σαπισμένη κουφάλα.
Εκει θα καταληξω σκεφτηκα και αυτο δεν με γεμισε οργη, διολου με λυπη, μα αντιθετως με ελουσε με χαρα που μπορουσα κανοντας τουτη την σκεψη να σκαβω πιο βαθια και με περισσοτερο πεισμα, να σκαβω την μητερα γη. Νεκρος, οσο και αν θα το ηθελα δεν θα μπορουσα να διαμαρτηρηθω για το τίποτα, ουτε καν για την κακοτυχία μου. Και για φαντασου, ξανα για κακιά μου τύχη, ως και στο τέλος, ενας νυχτοφυλακας του νεκροτομειου λιγο ανωμαλος, να ασελγουσε στο παγωμένο μου κορμι ή να του έλεγε ο σωας στα φρένα συναδελφός, μην το κάνεις, είναι απλΑ ενας νεκρός; Σε καθε περιπτωση ο πρωτος θα απαντούσε ,το παραδεχομαι και το ξερω, μα και οι δυο τους μαζι θα φευγαν αγκαλιασμένοι για μπύρες, και τι θα μπορουσαν άλλο να μαθουν απο εμένα;

1 Comments:

Blogger Duchamp said...

το μεταίχμιο/μεταξύ μέρας και νύχτας/purple στο διηνεκές της παλινδρόμησης/αστείος σκύλος ο χρόνος, μετεωριζόμενος άνωθεν/από τον έναν ουρανό στο άλλο χώμα/νεκρός όπως οδηγός προς τα κάτω/με τα μάτια στα χέρια/τοκ τοκ, ένας τοκ τοκ, ένας τοκ τοκ ένας/...δύο;

December 31, 2009 at 4:49 PM  

Post a Comment

<< Home